Boszkowo - Ryby - Leszcz

Można go spotkać niemal w całej Europie, z wyjątkiem półwyspów śródziemnomorskich. Ma charakterystyczny kształt ciała, które jest płaskie, wysokie, o nieproporcjonalnie małej głowie. Ubarwienie leszcza jest srebrzystoniebieskie; starsze osobniki przybierają odcień złotawy. Wysuwalne usta świadczą o pobieraniu pokarmu z dna, kształt ciała zaś wskazuje, że ryba chętnie przebywa na dużych głębokościach. W czasie pobierania pokarmu leszcz ustawia się głową ukośnie do dna. Osiąga przeciętnie ciężar 0,5 — 2 kg, ale były łowione okazy ważące nawet 7 kg. Leszcz zamieszkuje wody stojące i rzeki nizinne tzw. krainy leszcza. Grupuje się w duże stada. Zadomawia się w zbiornikach zaporowych, gdzie czasami jednak nadmiernie się rozmnaża, nie przyrastając wtedy i konkurując pokarmowo z innymi, cenniejszymi gatunkami ryb. Ikrę składa w maju i czerwcu na zanurzonej roślinności bądź korzeniach drzew. Samice dojrzewają o trzy, cztery lata później od samców, dłużej też żyją. W okresie tarła samce mają na głowie wysypkę tarłową w postaci białej kaszki. Jest to ryba ceniona przez wędkarzy. Do połowów używa się sprzętu dość delikatnego, żyłki grubości 0,20 mm, długiego, lekkiego wędziska i bardzo ostrych haczyków. Leszcz żeruje przez cały rok, szczególnie intensywnie jesienią. Najczęściej łowi się leszcza z gruntu, z napiętą żyłką i zacina natychmiast, gdy następuje branie. Z przynęt zwierzęcych stosowane są larwy i robaki, z roślinnych — gotowany pęczak, kukurydza, groch, ziemniaki i różne pasty. Mięso leszcza jest tłuste, dość ościste. Gotuje się z niego wyśmienitą zupę. Czasem leszcza się wędzi.


leszcz.jpg
 

Doceń nas