Boszkowo - Ryby - Sum

Tam, gdzie nie występuje bieługa (Huso huso), sum jest największą i najcięższą rybą słodkowodną. Większe sumy można łatwo odróżnić od innych ryb słodkowodnych, natomiast małe przypominają wyglądem sumika karłowatego. Od tego ostatniego sum różni się jednak wyraźnie: ma sześć wąsów (dwa najdłuższe w kącikach górnej szczęki, cztery krótsze na szczęce dolnej, czyli żuchwie), gdy tymczasem sumik ma ich osiem, a także dłuższą płetwę odbytową. Sum ma bardzo wydłużone, bezłuskie ciało o plamistym — brązowo- lub szaro-czarnym ubarwieniu. Czasami spotyka się sumy albinosy — białe z czerwonymi oczami. W Europie sum występuje w większych rzekach nizinnych, od zachodu począwszy od Renu w zlewiskach mórz: Bałtyckiego, Czarnego, Kaspijskiego i Aralskiego. Zadomawia się również w głębokich zbiornikach zaporowych lub przepływowych jeziorach usytuowanych w dolnych odcinkach rzek. Szeroki, uzbrojony w drobne zęby pysk świadczy wyraźnie o drapieżnym trybie życia suma. Starsze osobniki odżywiają się przede wszystkim małymi, małowartościowy-mi rybami, rzadziej większymi okazami cennych gatunków. Nie gardzą jednak również różnymi larwami, mięczakami, rakami i właściwie wszystkimi żyjącymi organizmami zwierzęcymi znalezionymi przy dnie. Żerują w godzinach wieczornych, nocnych i o świcie. Zdradzają swą obecność wydawaniem dźwięków przypominających rechot żab. Sumy trą się pod koniec wiosny, gdy temperatura wody podnosi się mniej więcej do 19°C Ikrzyce przygotowują na płytszych miejscach gniazda z korzeni i szczątków roślin, na które składają od kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy jaj sporej wielkości. Samiec zostaje przez pewien czas na straży gniazda. Wylęg, przypominający wyglądem żabie kijanki, kryje się przed światłem dziennym pod korzeniami. Po 7 latach życia sum osiąga 4—7 kg. Duże egzemplarze przybywają na wadze po 1 — 3 kg rocznie. Samce żyją po 30 i więcej lat. Dość często łowione są osobniki ważące po 30 — 50 kg, rzadko cięższe, ale znane są opowiadania o sumach 250-kilogramowych, długości 3 — 5 m. Połowy sumów na wędkę dają ogromną satysfakcję. Nie tylko dlatego, że wędkarz musi rozegrać prawdziwe zapasy z partnerem o równorzędnych zasobach siły, lecz także i z tego powodu, iż sum jest doskonałym „taktykiem", zwyciężyć więc go może jedynie bardzo doświadczony łowca. Najlepsze wyniki połowów osiąga się po zmierzchu — od zachodu do wschodu słońca. Żerujące po ciemku sumy podchodzą niemal do samego brzegu. Najlepszym miesiącem połowów bywa czerwiec, zwłaszcza w czasie ciepłej, pochmurnej pogody. Łowi się z gruntu na żywą i martwą rybkę, pod powierzchnią — na wędkę spławikową, a także spinningując na systemik z martwą rybką, błystkę, wobler, imitacje myszy, żaby itp. Używa się wędziska długości 2 — 3 m, przy czym musi ono być solidne i wytrzymałe. W niezarośniętych odcinkach rzek lub zamkniętych zbiorników wystarczy żyłka o przekroju 0,30 — 0,35 mm; w toniach zarośniętych i przy połowach na żywe przynęty używa się żyłki grubości 0,45 mm. Konieczny jest zawsze duży zapas żyłki na kołowrotku. Po mocnym zacięciu sum ucieka natychmiast w kierunku kryjówki, często odwraca się, staje na głowie, bije ogonem po żyłce. W czasie holowania należy stale regulować hamulec kołowrotka, zależnie od przebiegu walki. Do wyjmowania suma z wody niezbędna jest osęka. Mięso sum ma doskonałe. Większe osobniki są tłuste. Wyborny jest sum wędzony.

sum.jpg

 

Doceń nas